donderdag 25 februari 2016

De eenzame eilandbewoner op Rottumerplaat




In de zomer van 1971 stuurde de Nederlandse omroep twee schrijvers om beurten, gedurende zeven dagen, als "eenzame eilandbewoners" naar Rottumerplaat, vanwaar ze dagelijks in een kort verslag een persoonlijk wedervaren uitbrachten over hun isolement , want het Waddeneiland was compleet verstoken van menselijke aanwezigheid en dat was ook de bedoeling. Middels een enkelvoudige radioverbinding werd ondanks alle beperkingen vandien toch met veel geduld door Willem Ruis vanuit de studio in Bredenburg, op regelmatige afgesproken tijdstippen contact gemaakt waarna telkens ook een zeer interessant gesprekje van tien minuten volgde voor uitzending op de radio.

Het betrof hier Godfried Bomans en Jan Wolkers.

Het programma van Gé Gouwswaarde, dat in 2006 als luisterboek op 6 cd’s werd gezet door uitgeverij Rubenstein, viel me vorige week bij de plaatselijke bib onverwacht in handen , zodat ik ze terstond ontleende omdat ik toch wel een beetje een Bomans-fan ben, maar vooral ook omdat ik over deze uitzendingen had gelezen dat deze ervaring mogelijk van invloed was geweest op zijn vroege dood amper een half jaar later, wat beslist mijn nieuwsgierigheid had gewekt.

Tot mijn verwondering waren het echter niet de ervaringen van Bomans die zijn blijven nazinderen toen ik gisteren en vandaag met belangstelling luisterde naar deze zeven uur durende gesprekken, maar werd ik vooral geïnspireerd door de overdenkingen over de visdiefjes en het vuur waarmee Jan Wolkers dagelijks aan de letterlijke “praatpaal” verscheen. Zo zeer zelfs dat ik onder het luisteren terstond mijn schetsboek heb genomen en ondertussen deze diertjes heb trachten te portretteren, zoals ze me door Wolkers voor de geest werden geroepen (Het resultaat ervan kan je hier bekijken). Wat een enthousiaste man was me dat en zo erg betrokken ook bij de natuur. Een totaal andere persoonlijkheid dan ik me bij zijn boeken had voorgesteld eigenlijk èn een schitterende opponent in het programma, voor de stadsmens Bomans, die de eenzaamheid totaal anders had ervaren. 
Dankzij mijn interesse in Bomans ben ik dus ook verrijkt door de uitgebreide kennis van planten en dieren op de Waddeneilanden waarover Jan Wolkers zo enthousiast en met kennis van zaken konde deed in het tweede gedeelte van deze reeks uitzendingen. Nu ben ik persoonlijk ook meer een buitenmens, dus de manier waarop Wolkers de natuur in ogenschouw nam, zou best ook wel de mijne kunnen zijn.

Enkele uitspraken die hij deed wil ik jullie hier niet onthouden...

“Dit eiland is geboren aan het worden, de natuur ligt hier in barensnood en wij gooien het kind met het badwater weg...” over de smeerpijp die er toen voor nogal wat geur en andere hinder zorgde, maar ondanks advies van biologen, maar niet werd dicht gesmeten.

“Het enige leger dat voor mij acceptabel is, is het leger van een haas.” 
Naar aanleiding van de vluchten die regelmatig door de luchtmacht over het eiland werden uitgevoerd... 

En dan de uitspraak over de visdiefjes die me tot tekenen aanzette :

"... dat is zo iets magnifieks. Als God alles geschapen heeft, dan heeft ie de mens “in een scheet” gemaakt, maar bij die visdiefjes, daar heeft ie weken en weken aan zitten knutselen met allerlei bouwpakketten tot dat ie het allermooiste had, dat ie maar maken kon ..."

Beslis zelf maar of hij al dan niet gelijk had over deze ranke beestjes... en ga misschien ook even een kijkje nemen op mijn tekenblog waar de aquarelstudie staat die ik van één van hen maakte.
Het luisterboek kan ik trouwens iedereen van harte aanbevelen, meer erover lees je hier. Je kan er ook een aantal fragmenten beluisteren.









woensdag 3 februari 2016

Een bericht van Blogger, vandaag gevonden in mijn mailbox




In 2011, we announced the retirement of Google Friend Connect for all non-Blogger sites. We made an exception for Blogger to give readers an easy way to follow blogs using a variety of accounts. Yet over time, we’ve seen that most people sign into Friend Connect with a Google Account. So, in an effort to streamline, in the next few weeks we’ll be making some changes that will eventually require readers to have a Google Account to sign into Friend Connect and follow blogs. 

As part of this plan, starting the week of January 11, we’ll remove the ability for people with Twitter, Yahoo, Orkut or other OpenId providers to sign in to Google Friend Connect and follow blogs. At the same time, we’ll remove non-Google Account profiles so you may see a decrease in your blog follower count.

We encourage you to tell affected readers (perhaps via a blog post), that if they use a non-Google Account to follow your blog, they need to sign up for a Google Account, and re-follow your blog. With a Google Account, they’ll get blogs added to their Reading List, making it easier for them to see the latest posts and activity of the blogs they follow."

Ik vind het enorm jammer dat volgers die dit niet via Google doen, tot de vaststelling zullen komen of zijn gekomen, dat ik uit hun vizier verdwenen ben. Helaas, ligt de oorzaak hiervan niet bij mij en ik verwacht ook niet dat iedereen die dat voorheen niet deed, nu wel een Google account zal aanmaken om me alsnog te kunnen volgen. Maar ik wou degenen die dit aanbelangt toch graag nog op tijd (hoop ik dan) informeren, zodat ze niet voor voldongen feiten worden geplaatst.

De "vrije" markt ... lang, lang geleden zag ze er ongeveer zó uit  :)






 - MARKTSCENE -



Naar een schilderij uit 1564 van Joachim Beuckelaer (Antwerpen)
geschetst op 9 januari '16, in het museum Boijmans-Van Beuningen te Rotterdam tijdens de tentoonstelling "Van Bosch tot Brueghel"










woensdag 13 januari 2016

Na een jaar, terug ...






LENTE
grafiet op papier
32/24 cm







Het virulente voorjaar
stond trappelend voor ons klaar
maar vader, de vorst, met ijzige schaar
kortwiekte d'r mooie blonde haar 


- DagEnDauw *




Hier kan u de tekening in kleur bekijken







zondag 18 januari 2015

Wit



Mens zijn...

Met de ogen van een kind
verborgen achter een wit gordijn
de wereld bekijken
zonder zelf bekeken te worden.
Luisteren naar de stem van de straat
en zien
hoe de bomen in de tuin
meebuigen met de wind
zonder hun evenwicht te verliezen

(en even denk ik)


Was ik maar een boom
en niet het kind
met angst om groot te worden,
dat bang is te zullen breken in de wind.

De tijd maakt hen tot reuzen
berustend in hun ruisen.
De kracht van de wereld
stroomt door bomen...


Mensen hebben niets
alleen hun dromen.


- Dauw -





bijhorende tekening vind je hier